Η ανάσταση της ειρήνης

«Μη τρομάζετε· τον Ιησού ζητάτε, τον Ναζαρηνό, τον σταυρωμένο· αναστήθηκε, δεν είναι εδώ…» (Μάρκος 16:6)

Διαβάζοντας τα γεγονότα την πρώτη Κυριακή του Πάσχα, βλέπουμε τους μαθητές και ακόλουθους του Κυρίου να βρίσκονται σε φόβο και ταραχή. Τα πρώτα λόγια του απεσταλμένου αγγέλου ήταν «Μη τρομάζετε». Για τους μαθητές διαβάζουμε, «Το βράδυ, λοιπόν, εκείνης της ημέρας, την πρώτη ημέρα της εβδομάδας, ενώ οι θύρες ήσαν κλεισμένες, όπου ήσαν συγκεντρωμένοι οι μαθητές εξαιτίας του φόβου των Ιουδαίων, ο Ιησούς ήρθε, και στάθηκε στο μέσον, και τους λέει: Ειρήνη σε σας. Και όταν το είπε αυτό, τους έδειξε τα χέρια και την πλευρά του… Και ξανά ο Ιησούς είπε σ' αυτούς: Ειρήνη σε σας…» (Ιωάννης 20:19-21α).

Ο Κύριος είχε μιλήσει επανειλημμένα για ό,τι επρόκειτο θα του συμβεί, «…Από τότε ο Ιησούς άρχισε να δείχνει στους μαθητές του, ότι πρέπει… να θανατωθεί, και την τρίτη ημέρα να αναστηθεί…» (βλ. Ματθαίος 12:40, 16:21, 17:22-23, 20:18-19, 26:31, Ιωάννης 2:19). Η σταύρωση και ο θάνατος του Ιησού δεν θα έπρεπε να απογοητεύσει τους μαθητές Του και η ανάστασή Του δεν θα έπρεπε να τους εκπλήξει. Η ανάσταση του Χριστού μολονότι δεν χωρούσε στο νου των μαθητών Του στην επίγεια ζωή του, ήταν η θεμελιωδέστερη όλων των υποσχέσεών Του (Α' Κορινθίους 15:12-20). Τα αναστάσιμα λόγια «μην τρομάζετε» και «ειρήνη σε εσάς», πλέον, θα πρέπει να γεμίζουν τις καρδιές των Χριστιανών με χαρά και εμπιστοσύνη, επειδή η ανάσταση του Χριστού αποδεικνύει ότι είναι πράγματι ο Γιος του Θεού (Ρωμαίους 1:4) και έχει τη δύναμη να εκπληρώσει όλο το Λόγο του Θεού. Διαβάζουμε για παράδειγμα…

Θα ανταποκρίνεται σε κάθε ανάγκη

Είπε ο Ιησούς, «Μη μεριμνάτε για τη ζωή σας, τι να φάτε και τι να πιείτε ούτε για το σώμα σας τι να ντυθείτε… επειδή, ο ουράνιος Πατέρας σας ξέρει ότι έχετε ανάγκη απ' όλα αυτά. Αλλά, ζητάτε πρώτα τη βασιλεία του Θεού, και τη δικαιοσύνη του και όλα αυτά θα σας προστεθούν» (βλ. Ματθαίος 6:25-34). Ο απ. Παύλος γράφει σχετικά, «Ο δε Θεός μου θα εκπληρώσει κάθε ανάγκη σας, σύμφωνα με τον πλούτο του, με δόξα, διαμέσου του Ιησού Χριστού» (Φιλιππησίους 4:19).

Θα προστατέψει (φρουρήσει) τους πιστούς μέχρι τέλους

Περισσότερο από τη φύλαξη, ο Κύριος αναλαμβάνει τη φρούρηση των πιστών (αρχ. «φρουρουμενους») : «οι οποίοι φρουρούμαστε με τη δύναμη του Θεού διαμέσου της πίστης, σε σωτηρία έτοιμη να αποκαλυφθεί κατά τον έσχατο καιρό» (Α' Πέτρου 1:5).

Θα προσφέρει πάντοτε κοινωνία και καθαρισμό

Ο Κύριος στο Λόγο Του υπόσχεται το προνόμιο της κοινωνίας μαζί Του και τον καθαρισμό των αμαρτιών διά του αίματός Του για όλους τους πιστούς που περπατούν στο φως Του: «Αν, όμως, περπατάμε μέσα στο φως, όπως αυτός είναι μέσα στο φως, έχουμε κοινωνία ο ένας με τον άλλον, και το αίμα του Ιησού Χριστού, του Υιού του, μας καθαρίζει από κάθε αμαρτία» (Α' Ιωάννη 1:7).

Θα παρίσταται πάντα ανάμεσα στους πιστούς Του

Ο Ιησούς έδωσε την υπόσχεση της παντοτινής παρουσίας Του ανάμεσα στη συνάθροιση των λυτρωμένων πιστών Του: «Επειδή, όπου είναι δύο ή τρεις συγκεντρωμένοι στο όνομά μου, εκεί είμαι εγώ ανάμεσά τους» (Ματθαίος 18:20).

Θα ετοιμάσει τόπο στον ουρανό για τους πιστούς

Διαβάζουμε τα λόγια του Χριστού, «Ας μη ταράζεται η καρδιά σας· πιστεύετε στον Θεό, και σε μένα πιστεύετε. Στο σπίτι του Πατέρα μου υπάρχουν πολλά οικήματα· ειδάλλως, θα σας έλεγα· πηγαίνω να σας ετοιμάσω τόπο. Και αφού πάω και σας ετοιμάσω τόπο, έρχομαι πάλι, και θα σας παραλάβω κοντά σε μένα, για να είστε κι εσείς, όπου είμαι εγώ» (Ιωάννης 14:1-3).

Θα έρθει ξανά για να αρπάξει τους πιστούς Του

«…δεδομένου ότι, ο ίδιος ο Κύριος θα κατέβει από τον ουρανό με πρόσταγμα, με φωνή αρχαγγέλου, και με σάλπιγγα Θεού, κι αυτοί που πέθαναν εν Χριστώ θα αναστηθούν πρώτα· έπειτα, εμείς που ζούμε, όσοι απομένουμε, θα αρπαχτούμε μαζί τους, ταυτόχρονα, με σύννεφα σε συνάντηση του Κυρίου στον αέρα και έτσι, θα είμαστε πάντοτε μαζί με τον Κύριο (Α' Θεσσαλονικείς 4:16-17, Α' Κορινθίους 15:20).

Ο αναστημένος Χριστός είναι αυτός που έδωσε τη μεγαλύτερη μάχη και την κέρδισε, έδωσε τη δυσκολότερη υπόσχεση και την κράτησε. Γι αυτό ο Χριστιανός μπορεί να έχει την ειρήνη του Χριστού που πηγάζει από τη βεβαιότητα ότι ο αρχηγός και τελειωτής της πίστης του (Εβραίους 12:2) είναι δυνατός να κρατήσει και όλες τις υπόλοιπες υποσχέσεις Του.